வினைத்தொகை

எனது 20 களில் கவியரங்கம் ஒன்றிற்காக
எழுதப்பட்ட தமிழ் வாழ்த்து

அண்டம் பிறக்குமுன் ஆளப்பிறந்ததால் அகிலத்தில் பழமையானாய் - இன்று

கண்டவர் எழுதியும் கலைநயம் மிளிர்வதால் புதுமைக்கும் புதுமையானாய்

என்றோ பிறந்த நீ இன்றும் இளமையாய் இருப்பதும் மாயமன்றோ – ஆழி

கொண்டும் அழிந்திடா குன்றாப் புகழினால் கொண்டபேர் நிலைக்குமன்றோ!

முன்பு வளர்ந்தனை மூவகைச் சங்கத்தில் முத்தமிழ்ச் செல்வமென்றே – உந்தன்

மூன்று குழந்தைகள் ஆண்ட பெருமையை முழங்கடி வந்து நின்றே

அள்ளும் சிலம்பிலே வள்ளுவன் வாயிலே துள்ளுமுன் இளைய மேனி – பண்டை சொல்லும் அழகிலே சுவையின் வனப்பிலே வெல்லும் நீ மொழியில் ராணி!

எண்ணத்திரையிலே ஏதோ கிறுக்கினாய் வண்ணங்கள் புரியவில்லை – எந்தன்

இதயக் கதவினை எதுகொண்டு தட்டினாய் இன்னும் உறங்கவில்லை

கன்னக் கதுப்பினில் கதைபல சொன்ன என் காதலி மறக்க வைத்தாய் – அவள்

கலவியில் பிரிவினில் கண்டு மயங்கிய போதையை மாற்றிவிட்டாய்

சின்னக் குழந்தையின் சித்திரம் போலொரு சன்ன ஒளிக்கீற்றாய் – என்னுள்

மின்னிச் சிரித்திடும் மின்மினிக் கூட்டமாய்க் கண்ணைச் சிமிட்டி நின்றாய்

உள்ளக் கருத்தினில் உன்னை இருத்தினேன் என்னை நடத்திடுவாய் - உந்தன்

வெள்ளக் கருத்தினை மெள்ளப் புகட்டவே பிள்ளைச் சங்கை எடுப்பாய்!

மேனா.உலகநாதன்